එපීඩර්මල් බාධකයට උග්ර හෝ නිදන්ගත හානිවලින් පසු, සමේ ස්වයංසිද්ධ අලුත්වැඩියා යාන්ත්රණය කෙරටිනොසයිට් නිෂ්පාදනය වේගවත් කරයි, එපීඩර්මල් සෛල ප්රතිස්ථාපන කාලය කෙටි කරයි, සහ සයිටොකයින් නිෂ්පාදනය හා මුදා හැරීමට මැදිහත් වන අතර, එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස හයිපර්කෙරටෝසිස් සහ සමේ මෘදු දැවිල්ල ඇති වේ. වියළි සමේ රෝග ලක්ෂණ සඳහාද මෙය සාමාන්ය දෙයකි.
දේශීය දැවිල්ල සමේ වියළි බව තවත් උග්ර කළ හැකිය, ඇත්ත වශයෙන්ම, එපීඩර්මල් බාධකයේ බිඳවැටීම IL-1he TNF වැනි ප්රෝ-ගිනි අවුලුවන සයිටොකයින් මාලාවක් සංස්ලේෂණය කර මුදා හැරීම ප්රවර්ධනය කරයි, එවිට ෆාගෝසයිටික් ප්රතිශක්තිකරණ සෛල, විශේෂයෙන් නියුට්රොෆිල් විනාශ වේ. වියළි ස්ථානයට ආකර්ෂණය වූ පසු, ගමනාන්තයට ළඟා වූ පසු, නියුට්රොෆිල් ලියුකෝසයිට් ඉලාස්ටේස්, කැතෙප්සින් G, ප්රෝටියේස් 3 සහ කොලජනේස් අවට පටක වලට ස්රාවය කරන අතර කෙරටිනේස් වල ප්රෝටියේස් සාදයි සහ පොහොසත් කරයි. අධික ප්රෝටියේස් ක්රියාකාරිත්වයේ විභව ප්රතිවිපාක: 1. සෛල හානි; 2. ප්රෝටියේස් ප්රෝටියේස් සයිටොකයින් මුදා හැරීම; 3. සෛල මයිටෝසිස් ප්රවර්ධනය කරන සෛල-සෛල සම්බන්ධතා වල නොමේරූ පරිහානිය. වියළි සමෙහි ප්රෝටියෝලයිටික් එන්සයිම ක්රියාකාරිත්වය, එපීඩර්මිස් හි සංවේදක ස්නායු වලටද බලපෑම් කළ හැකි අතර, එය කැසීම සහ වේදනාව සමඟ සම්බන්ධ වේ. සෙරෝසිස් සඳහා ට්රැනෙක්සැමික් අම්ලය සහ α1-ඇන්ටිට්රිප්සින් (ප්රෝටියේස් නිෂේධකයක්) දේශීයව යෙදීම ඵලදායී වන අතර, සෙරෝඩර්මා ප්රෝටියෝලයිටික් එන්සයිම ක්රියාකාරිත්වය සමඟ සම්බන්ධ වන බව යෝජනා කරයි.
වියළි එපීඩර්මිස් යන්නෙන් අදහස් කරන්නේසමේ බාධකය කැඩී ඇත, ලිපිඩ නැති වී යයි, ප්රෝටීන අඩු වේ, සහ දේශීය ගිනි අවුලුවන සාධක මුදා හරිනු ලැබේ.බාධක හානි නිසා ඇතිවන සමේ වියළි බවසෙබම් ස්රාවය අඩු වීමෙන් ඇතිවන වියළි බවෙන් වෙනස් වන අතර සරල ලිපිඩ අතිරේකයේ බලපෑම බොහෝ විට අපේක්ෂාවන් සපුරාලීමට අපොහොසත් වේ. බාධක හානි සඳහා සංවර්ධනය කරන ලද මොයිස්චරයිසින් ආලේපන, සෙරමිඩ, ස්වාභාවික මොයිස්චරයිසින් සාධක ආදිය වැනි ස්ථර කෝනියම් මොයිස්චරයිසින් සාධකවලට අතිරේකව පමණක් නොව, ප්රතිඔක්සිකාරක, ප්රති-ගිනි අවුලුවන සහ ප්රති-සෛල බෙදීමේ බලපෑම් ද සැලකිල්ලට ගත යුතු අතර එමඟින් කෙරටිනොසයිට් වල අසම්පූර්ණ අවකලනය අඩු කරයි. බාධක සමේ වියළි බව බොහෝ විට කැසීම සමඟ ඇති වන අතර, ප්රති-ප්රූරිටික් ක්රියාකාරී එකතු කිරීම සලකා බැලිය යුතුය.
පළ කිරීමේ කාලය: ජූනි-10-2022
